.jpg)
Geçenlerde uzun yıllara dayanan bir arkadaşımla Taksim’de buluşmaya karar verdik. Buluşma noktası olarak hepimizin bildiği Taksim Cumhuriyet Anıtı’nı seçtik. Ben uzaktan geliyor olmama rağmen erken vardım. O gün hava o kadar sıcaktı ki meydanın kalabalığına bakarken zamanın nasıl geçtiğini bile fark etmedim.
İnsanların yaz ortasında bile Taksim’i doldurması şaşırtıcıydı ama bir yandan da çok normal… Sonuçta burası kültürün, hareketin ve enerjinin tam kalbi.
🎶 İstiklal’de Müzik ve Kalabalığın Ritmi
Arkadaşımla buluştuktan sonra İstiklal Caddesi boyunca yürüdük. Sokaktan yükselen canlı müzikler, müzik marketlerinde çalan melodiler, her köşe başındaki bambaşka bir hikâye… İstanbul’un o kendine özgü ritmi yine her adımda vardı.
Kendimize küçük bir kafe bulup çay ve kahvelerimizi yudumlarken eski günlerden, hatıralardan, gençliğimizden bahsettik. “Hey gidi günler…” demeyi de tabii ki ihmal etmedik.
🕍 Kilise çanları ve nostaljik tramvay
İstiklal’de daha önce defalarca yürümüş olmama rağmen ilk defa kiliselerin çanlarını duymuşum. Kimi zaman kalabalıktan kimi zaman aceleden fark etmediğimiz detaylar aslında şehrin ruhunu oluşturan en önemli parçalar.
Bir de yürüyüş yolundaki o nostaljik tramvay… Her geçtiğinde bir anıya dokunuyor sanki.
🏰 Galata Kulesi’nin tarihi atmosferi
İstiklal’i yürürken yolu Galata Kulesi ’ne kadar uzatmadan olmaz tabii. Yıllardır orada dursa da her gördüğümde aynı etkiyi yaratıyor: hem heybetli hem de büyüleyici. Sokaklar daralırken Galata’nın silueti ortaya çıkıyor ve sanki küçük bir masala giriyormuşsun gibi bir his veriyor insana.
Kulenin etrafındaki sokaklar, küçük kafeler, sanat galerileri, müzisyenler… Hepsi İstanbul’un ruhunu gösteren detaylar.
✨ Taksim’in "hissi"
Taksim belki herkes için aynı güzellikte görünmeyebilir, benim de bazı yanlarını pek sevdiğim söylenemez ama o gün yanımda çok sevdiğim bir arkadaşım olduğu için bütün o karmaşa anlam kazanmıştı. İstanbul bazen yorucu olsa da doğru insanla her yer güzeldir.
Nihals~~